zondagmiddag

close encounters of the snappy kind

vliegende jam, aldus Jelke

Sommige jamsoorten zijn zo light dat ze uit de pot dreigen te zweven zodra je het deksel eraf haalt.

Mork calling Orson

Van de jaren zeventig staan behalve heel veel topveertig-nummers, nogal wat televisieprogramma's in mijn geheugen gebeiteld. Hoewel Mork en Mindy eigenlijk al na de valreep op tv verschenen, schiet Robin Williams als Mork me ruim vijfentwintig jaar later nog moeiteloos te binnen bij het zien van een schotelantenne.

Mc Arty's

De Mac in Goutum is van binnen ge-restyled zag ik vanmid-dag. Het interieur is niet meer te onderscheiden van dat van een willekeurig restaurant/café in een museum voor moderne kunst. Nivellering anno 2008. Leve de vooruitgang!

deksels

U2

De nieuwe cd van U2 komt eraan, en daar knap je toch altijd een beetje van op. Childproof Planet, heet ie en ik vind het zo grappig dat het jongetje op het hoesje zo op Jelke lijkt.

koorts

Jelke lacht me toe vanaf het plaatsje terwijl ik hem boven op z'n kamer hoor spelen; de koorts is duidelijk nog niet gewe-ken.

griephapje

We doen altijd vreselijk gezond als we ziek zijn.

nog steeds ziek

De televisie staat de hele dag aan. Overdag vooral kinder-programma's en tekenfilms. Soms slapen we wat op de bank en we hebben ons nog een tijdje vermaakt met een guerilla-snor, die je uit een Boomerang-kaart kunt halen.

ziek

Het is zondag bij Jelke begonnen, maar inmiddels hebben we alledrie de griep.

(t)huisfotograaf

Gisteravond met de camera op een stapeltje boeken voor de televisie gehangen. En bij 'Thank god it's friday' was het al raak. Claudia de Breij had beelden van een destijds voor Veronica gemaakt interview van Kelder met Verbaan. Tijdens dat interview schijnt de vonk tussen die beiden overge-sprongen te zijn, waarvan acte.

schoen

schuifdak

Jelke wilde na terugkomst uit zwemles nog even uit het schuifdak van de Vento hangen.

galerie-fähig

Mijn clubgenoten hebben in hun oneindige wijsheid besloten om mijn foto samen met negen andere foto's af te vaardigen naar de jaarlijkse bondsfotowedstrijd om de strijd aan te binden met ongeveer zeventienhonderd foto's van andere fotoclubs in Nederland. Zo'n foto waarbij alles min of meer klopt maak ik als 'die-hard snapshooter', die alles aan het toeval overlaat, ongeveer eens in de vijf jaar en bovendien heb ik al drie bronzen stickers uit eerdere bondswedstrijden, dus nu wil ik alleen nog maar goud. Goud, goud en nog eens goud, want voor minder dan dat haal ik mijn camera niet eens meer tevoorschijn uit z'n begerenswaardige fototasje, dat een klassieke uitstraling combineert met een uitermate functionele magnetische sluiting.

carnaval op de Paulusschool

Harm

Het interieur van zijn huis; de stoffering, het meubilair en de gebruiksvoorwerpen ademen niet alleen de sfeer van de jaren zestig en zeventig, maar dateren gewoon nog uit die tijd. Ik denk dat hij de orginele aankoopbonnen moeiteloos zou kunnen overleggen, zelfs al is de garantietermijn ruimschoots verjaard. Hij is dus een spaarzame man, een betere penningmeester kun je je niet wensen. Dat bleek ook gisteravond weer bij de controle van de boeken door de kascommissie. Niet alleen de cijfertjes klopten maar ook de vier-en-een-halve euro kasgeld lachte ons triomfantelijk toe vanuit een oud Willem II-sigarenblikje, want om de clubkas te sparen heeft hij nooit een echt kasje met sleuteltjes aangeschaft. ''AFVL" staat met keurige blokletters op het blikje, waarschijnlijk heeft hij dat er in 1982 opgeschreven toen hij penningmeester van de Amateur Fotografen Vereniging Leeuwarden werd.

mijn held

Theres a lady whos sure

All that glitters is gold

And shes buying a stairway to heaven.

When she gets there she knows

If the stores are all closed

With a word she can get what she came for.

Ooh, ooh, and shes buying a stairway to heaven.

Theres a sign on the wall

But she wants to be sure

cause you know sometimes words have two meanings.

In a tree by the brook

Theres a songbird who sings,

Sometimes all of our thoughts are misgiven.

Ooh, it makes me wonder,

Ooh, it makes me wonder.

Theres a feeling I get

When I look to the west,

And my spirit is crying for leaving.

In my thoughts I have seen

Rings of smoke through the trees,

And the voices of those who standing looking.

Ooh, it makes me wonder,

Ooh, it really makes me wonder.

And its whispered that soon

If we all call the tune

Then the piper will lead us to reason.

And a new day will dawn

For those who stand long

And the forests will echo with laughter.

If theres a bustle in your hedgerow

Dont be alarmed now,

Its just a spring clean for the may queen.

Yes, there are two paths you can go by

But in the long run

Theres still time to change the road youre on.

And it makes me wonder.

Your head is humming and it wont go

In case you dont know,

The pipers calling you to join him,

Dear lady, can you hear the wind blow,

And did you know

Your stairway lies on the whispering wind.

And as we wind on down the road

Our shadows taller than our soul.

There walks a lady we all know

Who shines white light and wants to show

How evrything still turns to gold.

And if you listen very hard

The tune will come to you at last.

When all are one and one is all

To be a rock and not to roll.

And shes buying a stairway to heaven.

Jeroen Offerman (1970) werkt en verblijft veel in Londen waar hij momenteel als researcher verbonden is aan het Goldsmith´s College. Zijn werk is `licht conceptueel´ en heeft vaak een performance-achtig karakter. In het verleden werkte hij veel met planten en dieren. Bij het Fonds BKVB toont Offerman onder meer the Stairway at St.Paul´s. Voor deze video oefende hij drie maanden totdat hij in staat was om Stairway to Heaven van Led Zeppelin geheel achterste-voren te zingen. De video van het door Offerman in 2002 op de trappen van St. Pauls Cathedral achterstevoren ingezongen nummer, wordt achterstevoren afgespeeld zodat de tekst weer min of meer verstaanbaar wordt, maar de bewegingen van de kunstenaar en de mensen om hem heen zijn daarom juist weer omgekeerd, waardoor de passanten achteruit lijken te lopen. Momenteel werkt Offerman aan een serie foto´s en miniaturen die teruggrijpen op zijn eerdere werk met levend materiaal.

The performance is two-fold: An initial, Dadaistic ten-minute backward performance of the song is first videotaped a cappella. Then after a half-hour break during which the performer goes backstage to reverse the recording and synchronize it to a karaoke track, the audience is then shown the final composite result on the big screen.
Offerman developed his work “The Stairway at St.Paul’s” into a live-performance that is being booked at various major art events. Noteworthy performances include FACT (Liverpool/UK), Hara-Museum (Tokyo/JP) and Bandits Mages (Bourges/F)

"My parents are Jehovah's Witnesses and so I had a very strict Christian upbringing. There was a suspicion of rock and pop music, and some music, Led Zeppelin in particular, was branded downright evil. The rumor was that if you played Stairway to Heaven in reverse you could hear messages that would urge you to follow the devil's path. Supposedly even if you listened to the music in a normal manner you would subconsciously pick up these messages and act accordingly. In my early teens, I destroyed some music that I thought I shouldn't listen to or have at home. Stairway to Heaven was a difficult one for my friends and me. We thought the song and the lyrics were so utterly beautiful and yet we couldn't listen to it out of fear of what could happen to us if we did. That's the tension I felt by listening to this record: a teenage attraction to something dangerously beautiful. I am still intrigued how these myths are created and the effect they can have. So I started to learn to sing the song and its lyrics in reverse. After three months the job was done. I went up to the steps outside Saint Paul's Cathedral in London and performed it for an audience of confused passers-by, pigeons, and a video camera. Back home I reversed the tape and put a karaoke track underneath."

Irma en Nynke quilten een kussen

Tenminste ik denk dat ze hier aan het quilten zijn, maar eigenlijk heb ik geen idee of je het stadium waarin de lapjes worden uitgezocht en op maat worden geknipt ook al quilten mag noemen.

man zoekt boek

Een half uur voor sluitingstijd naar boekhandel de Tille ge-fietst om een boek te zoeken. Niet een bepaald boek, maar gewoon een boek dat me zou kunnen verleiden tot het trek-ken van de beurs. Jammer genoeg had ik met geen enkel boek een echte klik en kwam ik met een tv-gids thuis.