nog meer vakantiefoto's

Anouk en Jelke aan het badmintonnen.

badmintonfoto's op Photobucket

Op Photobucket.com heb ik ruim de helft van de in totaal 4400 op die site aanwezige badmintonfoto's bekeken. Hierboven weer een kleine greep uit het aanbod.

badmintonfoto's op Flickr

Op Flickr krijg je ruim 40.000 treffers als je 'badminton' intypt, daarvan heb ik ruim duizend thumbnails doorge-bladerd en tussen de paardensportfoto's, de echte wed-strijdfoto's en de foto's met complete reisverhalen van uitjes van badmintonclubs kom je toch ook nog regelmatig gewone huis, tuin en keuken badmintonfoto's tegen, soms zelfs erg mooie, zoals de foto's hierboven. De bovenste foto is gemaakt door Carolina Tim en van de onderste foto is de fotograaf onbekend, maar hij werd geplaatst door 'found-photo'.

grenzen vervagen

Strikt genomen valt deze illustratie buiten de grenzen van het verzamelgebied van mijn eigenste databank, waarvoor als uitgangspunt geldt kiekjes en foto's van tijdens de vakantie badminton spelende mensen. Maar omdat die tekeningetjes van vroeger zo mooi zijn, heb ik voor deze keer maar met de regels gesjoemeld.

gevonden foto

Deze foto heb ik ongeveer tien jaar geleden gekocht en hij wordt alleen maar mooier. Niet omdat ik elke keer als ik er naar kijk nieuwe dingen ontdek, maar juist omdat ik er steeds meer van door-drongen raak dat er niets meer aan deze foto te verbeteren valt. Zoveel schoonheid op een stukje fotopapier van om en nabij 9 x 14 centimeter, het is weer eens om vochtige ogen van te krijgen. Hij had zo meegekund in het project 'Mensen van de 20e eeuw’ van de Duitse fotograaf August Sander, maar sinds vandaag maakt hij dus deel uit van mijn eigenste databank van badminton, ook al is het met een balletje, spelende mensen.

ansichtkaart

De helft van een ansichtkaart uit de jaren zeventig waarop twee dames badmintonnen op camping en bungalowpark Laag Kanje in Maarn.

nog twee badmintonfoto's van vorig jaar

Jelke aan het badmintonnen met Irma en (onder) met Tessa op camping de Waldsang in Bakkeveen.

vader en zoon (aan het badmintonnen)

een verzorgde opslagtechniek...

en Zen-achtige concentratie...

kunnen badminton verheffen tot kunst. (foto's Irma)

Bovenstaand bericht is afkomstig uit: het Wilk Sport Journaal (bericht: 'Campingkunst 3', dd. 26 augustus 2007)

her en der op internet gevonden foto's van badminton spelende mensen

Foto één, twee en vijf zijn overduidelijk vakantiekiekjes; drie is een 'modelfoto' van Liesbeth Kamerling; vier is een geënsceneerde foto voor www.dagjeweg.nl en zes is een ansichtkaart van hotel Camino Real in Mexico City, afkomstig van de blog 'gevonden voorwerpen' van Henk van Renssen.

VPRO's Achterwerk

Beste Katja, ik heb een probleem, waar ik met niemand over durf te praten, zelfs niet met mijn beste vrienden. Ik ben namelijk verslaafd aan het kijken naar foto's van tijdens de vakantie badmintonnende mensen. En het gaat nog verder, want als ik later rijk ben, wil ik een databank oprichten waarin honderdduizenden foto's en kiekjes van tijdens de vakantie badmintonnende mensen bijeengebracht zijn. Naast het verzamelen van fotografische afbeeldingen en het ontsluiten van de collectie wil ik middels publicaties, waarbij te denken valt aan boeken en ansichtkaarten trachten om de foto's en kiekjes van tijdens de vakantie badmintonnende mensen onder de aandacht van een zo breed mogelijk publiek te brengen. En natuurlijk laat ik ook een oogverblindend mooie en uitermate toegankelijke website maken, waar de databank geraadpleegd kan worden en waar liefhebbers desgewenst reproducties van de foto's en kiekjes kunnen bestellen. En vanzelfsprekend richt ik ook een vereniging op, die ruilbeurzen en dia-avondjes organiseert en een clubblad uitgeeft, dat 'het pluimpje' heet en waarin de leden ongeveer zes keer per jaar hun hart kunnen ophalen bij foto's en andere wetenswaardigheden over tijdens de vakantie badmintonnende mensen. Als andere mensen ook last hebben van dit soort waanideeën dan zou ik het fijn vinden als ze een briefje naar Katja van VPRO's Achterwerk willen sturen, dan kan zij die brieven naar mij doorsturen en misschien kunnen we elkaar op die manier een beetje helpen. Paul (46 jaar)

parallax

Achttien jaar amateurfotograaf en dan nog geen rekening kunnen houden met de zoekerparallax. Hoe hardleers kan een mens zijn? Je weet dat door het hoogteverschil tussen de zoeker en het objectief van dichtbijgelegen objecten een stukje van de bovenkant wordt afgesneden en dat er aan de onderkant een stukje bijkomt, maar toch vergeet je dat in het midden de boel dan ook een beetje verschuift, waardoor op deze foto Jelke's ogen ontbreken. Levert altijd wel aandoenlijke foto's op: parallax, bedoel ik. Met van die hele of half afgesneden hoofden van familieleden tijdens een dagje uit of een vakantie. Mijn moeder heeft helemaal niks met technische apparaten maar het zou mij niet verbazen, dat er ook vrouwen zijn, die - laten we zeggen, dertig jaar geleden - eens een foto mochten maken en daarbij slachtoffer werden van de zoekerparallax, en daarom voortaan het fotograferen maar weer aan vader moesten over laten, omdat ze niet goed door het zoekertje konden kijken. Het zou mij niet verbazen!

vijf

Gisteren, of inmiddels alweer (het is laat) eergisteren, was de tweede keer dit jaar dat ik tussen de middag met Jelke in de tuin een boterham zat te eten. De zon scheen, een graad of vijftien schat ik, maar de wind was nog koud. 'Het is vandaag een trieste dag,' sprak ik ernstig. 'Hoezo,' vroeg Jelke. 'Nou het is vandaag de allerlaatste dag van je hele leven dat je vijf bent, morgen word je zes en dan word je nooit weer vijf, ook al word je honderd.' 'Nou en,' zei Jelke, 'ik wil graag zes worden.'

mooi

Nog een zelfontspannerfoto van Jelke. Ik kan niet goed uitleggen waarom ik 'm mooi vind. Het zal wel een gevoelskwestie zijn, en dat laat zich nu eenmaal moeilijk beredeneren.

BMX

Z'n BMX wordt te klein, dus krijgt ie volgende week voor z'n verjaardag een nieuwe fiets. Die staat nu op zolder te glimmen tot het 27 maart is. Jelke weet het zelf nog niet en is nogal verknocht aan z'n bmx-je. Dat maakt de aanschaf van een nieuwe fiets wel een enigszins hachelijke onderneming, want met een koplamp en een lichtgewicht bagagedragertje, omdat het achterlicht nu eenmaal ook ergens aan vast moet, oogt zo'n Warrior toch wat minder cool dan een BMX. Daar staat echter wel tegenover dat de Warrior beschikt over verlichting (nachtfietsen, man!!), een extra rem (noodstop, man!!) en fullsize spatborden (droge jas, man!?) Alleen met die eerste twee punten gaan we scoren, vrees ik.

Grote Wielen

Een paar jaar geleden woonden op steenworpafstand van deze plaats twee mensen in een oude tourcaravan. Daar las ik wel eens wat over in de krant, want dat mocht natuurlijk niet. En als je dingen doet die niet mogen, dan is dat nieuws. Ik denk tenminste dat het hier geweest moet zijn, maar helemaal zeker weet ik het niet. Het Fryske Gea gebruikt die plek nu, en misschien toen ook al, als opslagplaats voor riet en werktuigen. Een schots en scheef hokje met een poepton en oude kranten; en een wrak schuurtje, waarin een stoel en andere moeilijk te definieren troep, herinneren aan de vroegere bewoners. Twee dunne houten platen markeren de plaats waar een opgang is naar de verder geheel door water, riet en greppels omgeven uitham. Een soort rode loper, maar dan anders.

eendenkroost

Na veel andere belanghebbenden eist nu ook Stichting Badeend volledige openbaarmaking van de inhoud van het legaat van Bonnema, omdat men wil weten of in het legaat ook geeist wordt dat het badeendenwandtapijt meeverhuist naar het nieuw te bouwen Fries Museum op het Zaailand. De stichting spant zich al jaren in om bezoekers van het Fries Museum in de gelegenheid te stellen hun eigen kroost of desgewenst andermans kroost - al dan niet overbelicht - te fotograferen met het badeendentapijt als achtergrond. ''Als er geen plaats meer is voor badeenden in een nieuw museum, dan komt het door ons geinitieerde fotoproject 'eendenkroost' ernstig in gevaar en dat zou een ramp voor cultuurminnend Friesland betekenen,'' aldus voorzitter Kwak van de Stichting Badeend.

horen, zien en Munch

Op de linker foto draagt Jantien een wollen trui die ze tien jaar geleden op de Albert Cuijp heeft gekocht en die ze niet op de hand wast maar in de machine en die desondanks toch gewoon goed blijft. De middelste foto heb ik twee weken na de laatste foto gemaakt en daarmee is tevens verklaard dat Jantien tijdelijk even niet meer door mij gefotografeerd wilde worden, want op de laatste foto heb ik haar vereeuwigd terwijl ze een weinig flatteuze poging onderneemt om een schilderij van Munch te imiteren, deze foto vormt ook het sluitstuk van dit onbedoelde maar daarom niet minder magistrale drieluik.

piepies

Geweldig vind ik het, hoe Jelke zich kan vermaken met een ogenschijnlijk zinloze bezigheid als het verzamelen van 'piepies', minuscuul kleine steentjes, die hij op straat vindt en in een boterhamzakje doet, dat hij tot een bolletje draait ter grote van een knikker, en dat hij het daar zo druk mee heeft dat hij geen tijd heeft om met mij en Kyra een rondje park te doen, en dat hij die 'piepies' dan later op een brievenweger gaat wegen en aan mij gaat vragen hoe zwaar ze zijn en of dat veel is.

zieke mannen

Vrouwen vinden dat zieke mannen altijd zo klagen. En dat doen zieke mannen natuurlijk ook wel, maar niet omdat ze kleinzerig zijn, zoals vrouwen plegen te denken. Maar gewoon omdat zieke mannen balen omdat ze door een griepje noodgedwongen aan hun bed gekluisterd zijn, terwijl zieke mannen veel liever op een keiharde betonnen vloer onder een auto zouden willen liggen. En als er dan een druppel olie in het oog van de onder de auto liggende zieke man zou vallen, dan zou je de zieke man niet horen, want hij heeft er immers nog één. Of als er een druppel olie in de mond van de zieke man zou vallen, dan zou er nog geen nood aan de zieke man zijn, want dan spoelt hij die rotsmaak gewoon eventjes weg met een paar pijpjes bier. Want zo zijn zieke mannen dan ook wel weer, tenminste zolang ze aan bed gekluisterd zijn.

Kraftwerk

De man vooraan is gewoon Harm Okkema, penningmeester van Fotoclub Leeuwarden tijdens een stereodiapresentatie van Hans en dus niet Ralf Hütter of Florian Schneider, oprichters van de destijds nog West-Duitse techno-band Kraftwerk, zoals bij het zien van deze foto abusievelijk gedacht zou kunnen worden.