Googelen awards 2009

Ik denk dat ik als eerste inwoner van Leeuwarden Alex Prager op Internet heb gevonden. Nu alleen nog rustig doorademen tot de 'Googelen awards 2009' uitgereikt worden en vervolgens naar aanleiding van het ontvangen van die 'Googelen award' iedere dag zelf honderden malen gegoogled gaan worden. Alex Prager Photography

Gerard Depardieu

nieuwe berichten op voor de overwinteraars

nachtvorst

De eerste nachtvorst alweer, althans de eerste waarvan ik iets heb gemerkt.

1974

Dit kan ook in 1973 geweest zijn want dat t-shirt van het WK voetbal in Duitsland (met daarop Tip en Tap, de mascottes van het WM 1974, niet echt te zien op de foto) had ik al een jaar voor het WK. Ik denk dat het een doordeweekse dag is, want dit zijn niet onze zondagse kleren en toch draagt mijn vader een stropdas, daar moet wel een speciale reden voor zijn geweest; misschien is hij net terug van de fotograaf want er bestaat een pasfoto waarop hij dit overhemd en deze stropdas draagt. Mijn moeder heeft de dia gemaakt en daarom zijn onze voeten niet bewaard voor het nageslacht. Ik sta niet zo dicht tegen mijn vader aangeleund als m'n broer, want ik ben de oudste en dat was meer iets voor kleine jongetjes, vond ik toen.

clown

Als de koning depressief is moet de nar op z'n woorden letten, zei Freek de Jonge (toen hij nog wel eens leuk uit de hoek kon komen). (alhoewel hij mij onlangs wel wat milder gestemd heeft toen hij bij Pauw en Witteman een tirade afstak tegen Peter R. de Vries, maar dit terzijde.) Ook met de heersende financiële crisis is het blijkbaar oppassen geblazen voor clowns, narren en andere lolbroeken want voor je het weet lig je ergens afgedankt in een achterafhoekje.

kaleidoscoop

roken anno 2008

roken anno ca. 1982

Bij m'n moeder op zolder vond ik in een Adidas schoenendoos tussen cowboys, indianen en postzegels een belastingzegel van een pakje shag. Twee gulden vijfentwintig kostte dat toen. Nu bijna vijf euro. Geen slechte belegging, maar hoelang blijft een pakje shag vers?

voetbalvader

mijn zesenveertigste herfst

Aimee Mann in de Melkweg

Zelfs terwijl Arjens bril in z'n rugzak zat in plaats van op z'n neus en de plattegrond na het concert onvindbaar was omdat hij er op zat, wisten wij met slechts één uur vertraging de gewenste parkeergarage in Amsterdam te vinden en slaagden we er na afloop van het concert in om via Schiphol (vertrekhal 3) toch de polder weer te bereiken. Een behoorlijk resultaat voor twee mannen die de vijftig naderen en - bij benadering - eens in de drie jaar de hoofdstad van hun land bezoeken. Zeker als je daarbij bedenkt dat ze nog in staat waren om tien minuten op een (verwarmd) terras op het Leidse plein te zitten zonder een consumptie te nuttigen, twee café's en een snackbar te bezoeken en ook nog ruimschoots tijd overhielden om bij de Slegte in de Kalverstraat met wisselend succes te zoeken naar boeken, en dat alles zonder ook maar één noot van het optreden van mevrouw Mann te missen.

Over de eindigheid van het leven

Maar natuurlijk kwam ik ook weer
zo'n vriend tegen die er eens zeer
diep doorheen wilde gaan, spitsuur
op een terras midden in de stad,
lekker weer, er was nog veel aan
te doen op mijn leeftijd als je dat
zo zag. Straks zal ik er niet meer
zijn dacht ik, over veel gepraat en
weinig gezien hebben, geproefd,
gedaan. Ik zweeg daarover.

Rutger Kopland

(uit 'Het orgeltje van yesterday,' Amsterdam, G.A. van Oorschot, 1968)

Over de zinloosheid van het leven

Vind je het leven niet zinloos
zei hij. Het grint knarste onder
onze voeten. In plaats dat hij
blij was, je kon zien dat de winter
verging. Hoe bedoel je zei ik.
Hij bedoelde zinloos. De zon
scheen en de spiegel-gladde vijver
lag alweer te stinken van smerig
leven in beweging. Waarom bedroefd

zijn of boos als je niet wordt
begrepen, ik kon hem immers ook
niet volgen.

Rutger Kopland

(uit 'Het orgeltje van yesterday,' Amsterdam, G.A. van Oorschot, 1968)

Over de geheimen van het leven

Jij hebt natuurlijk ook je geheimen
zei hij. Wat kon ik zeggen, ieder
antwoord was waar en onwaar. Ik had
toch net geprobeerd geheimen met hem
te delen. Wat ik niet zeggen kon
was voelbaar.

Laten we het, om dichtbij te blijven
vergelijken met het gesprek in onze
boomgaard tussen twee lege ligstoelen.

Rutger Kopland

(uit 'Het orgeltje van yesterday,' Amsterdam, G.A. van Oorschot, 1968)

zonder helm

Paul newman is ongeveer een maand geleden overleden, en dat is gebeurd zonder dat ik vooraf of ten tijde van zijn verscheiden een teken heb ontvangen. Merkwaardig, want Paul Newman was toch een filmheld uit mijn jeugd, een 'good guy' met de uitstraling van een gewone jongen, die met de mannen uit ons 'Philips-buurtje' behalve zijn haardracht een sterk gevoel voor rechtvaardigheid deelde maar het net iets verder had geschopt dan mijn vader en de buurmannen. Kortom een man waarmee je je kon identificeren of op z'n minst aan kon optrekken en ondanks dat alles toch pas drie weken na zijn verscheiden lezen dat hij is overleden. Hier past maar één conclusie: ik ben niet met de helm op geboren. Als er iemand in mijn omgeving zwanger is, ben ik op en rond de uitgerekende datum ook altijd extra alert op signalen die zouden kunnen duiden op de komst van een nieuwe wereldburger, maar steevast komen ze als een dief in de nacht en word ik twee of drie dagen later middels een geboortekaartje geinformeerd over de scheiding van de navelstreng. Ik heb geen helm dus, en dat is op zichzelf genomen geen ramp, maar als je slechts een beroep kunt doen op je min of meer gezonde verstand heb je af en toe toch het gevoel dat je iets tekort komt. Zo vroeg ik me een paar jaar geleden af of Kevin Coyne weer eens in de buurt zou komen spelen maar toen ik de concertagenda op zijn website raadpleegde, ontdekte ik dat hij al een half jaar dood was. Raar dat mensen (Newman is in dit verband een slecht voorbeeld, want als je de tachtig bent gepasseerd dan kan de dood niet ver meer zijn) er soms zomaar tussenuit piepen.

ben even weg, zo terug

(voor noodgevallen hier klikken)

quotum

Moet je vanmiddag nog rekenen op school?
Nee, ik heb m'n quotum al gehaald en dan mag je in de speelhoek, zegt Jelke.

tv/dvd-glotzer

't is weer zover