Spoordok gezien vanaf de Van Loonstraat, dinsdag 7 december 2010, 17:40

Jelke had vandaag voor het eerst voetbaltraining in sporthal Nylan aan de Van Loonstraat. Toen ik hem had geholpen met het aantrekken van zijn sportkleding ging ik te voet op weg naar de naastgelegen Super de Boer om een paar boodschappen te doen. Onderweg raakte ik echter nogal in de ban van de berijpte omgeving en al snel begon bij mij de veronderstelling post te vatten dat er iets te fotograferen viel. Geheel ten onrechte, zag ik later.

The making of... maandag 8 november 2010, 12:59


het leven van een ernstig werkende amateurfotograaf gaat niet over rozen

over de schoonheid van een falend autofocus-systeem

Veel mensen vinden een scherpe foto levensechter dan een onscherpe. Als ik naar een foto kijk ervaar ik meestal het tegenovergestelde, want de technische tekortkomingen van een foto voeren mij in gedachten juist terug naar het moment waarop (en de omstandigheden waaronder) een foto gemaakt werd. (Als Roland Barthes iets dergelijks nog niet heeft beweerd in La Chambre Claire, dan heb ik het zelf bedacht, maar dan moet ik wel enorm boven mezelf uitgestegen zijn, want iemand die iets aan Barthes toe kan voegen over het onderwerp fotografie moet van goeden huize komen en dan ook nog van zeer goeden huize.)

hond (foto Jelke)

Liefde op het eerste gezicht. Redeloos en onvertraagd wordt de wijsvinger die het ontspanknopje bedient aangestuurd door het gevoel. Mooiere foto's bestaan niet.

een reepje werkelijkheid

Een fototoestel neemt altijd maar een stuk. Een reep van het tafereel, een fractie van de tijd, een deel van de scherpte, een stuk uit het helderheid-contrast van een onderwerp, het beeld vanuit één oog/objectief, een interpretatie van de kleuren en tinten. En toch laat een foto vaak meer zien dan de werkelijkheid. Dit komt omdat de aandacht gefocust wordt op het beeld binnen deze keuzes en omdat de foto een stilstaand beeld is, zonder klank of geur. Ook hier is minder vaak meer.

(uit: Johan de Vos, Nerveuze pixels, 2009)

het weerbericht voor gisteren

Plaatselijk hagelstenen en in heel Nederland op grindtegels slecht drogende vaatdoekjes.

eye to eye

Eye to eye is de titel van een fotoboek van Frans Lanting. Lanting deinst er niet voor terug om oog in oog met een in het wild levende chimpansee van nabij een haarscherp portret van deze mensaap te maken. Zelf schat ik mijn kansen in een lijf tot lijf gevecht met een chimp niet zo hoog in, daarom beperk ik mij maar tot oog-in-oog geflitste portretten van geiten en Guinese biggetjes op de kinderboerderij.

mijn clubgenoten

Harms sandalen en de messcherp gestreken plooi in de pijpen van zijn lentebroek vormen samen een visueel spektakel, dat zijn weerga niet kent.

Hans P. alsof ie zo van de set van The Wild Bunch van Sam Peckinpah is gestapt.

weglaten

Als fotografie nog altijd geldt als de kunst van het weglaten, dan zal dit wel weer een foto zijn. Linksboven een paarde-neus en rechtsonder een deel van een jas, waarin op het moment van het maken van de foto - ik was erbij, dus ik kan het weten - mijn zoon zich bevindt. Weinig relevante informatie voor de objectieve beschouwer wellicht, maar voor mij toch wel toegevoegde waarde.

en 's morgens slecht geslapen aan het hek
de kop boven de haverbak
kruimels om de bek
de manen verward
de oogleden halverwege
bolle beslagen ruiten

uit Het Paard
(Rutger Kopland - Onder het Vee, 1966)

lammetjes

"Mijn moeder zegt dat ze lief zijn. Stom hè! Ik vind ze gewoon lekker."

Peter Schaap Adem mijn Adem - Dagboek van een slagerszoon met een vegetarische moeder. De Bezige Bij, 1987

Kyra's rechtervoorpoot

Het lijkt voor gewone stervelingen misschien geen onderwerp voor een foto, maar gezien door de ogen van een getalen-teerde fotograaf kan zelfs een hondenpoot een fascinerend schouwspel opleveren. Let op; ik zeg kán.

Otto Schönstein

Deze foto vond ik op Marktplaats en in eerste instantie dacht ik aan een niet-alledaags kiekje uit het familie-album van een Duitse soldaat. Maar bij de advertentie staat dat de foto is gemaakt door de Duitse oorlogscorrespondent Otto Schönstein. Dus voor propaganda-doeleinden neem ik aan, alhoewel er met een beetje goede wil nog wel een anti-oorlogs boodschap uit te halen valt. Als bijschrift had ik aan het volgende gedacht:

''...bitte, bitte, Herr Obersturmbahnführer."

"Aber nein Otto, du kannst ihm wirklich nicht behalten. Es ist Krieg verdammt noch mal!"

de evolutie volgens Skype

de foto's kwinkeleren in het struweel

breaking news

Er zat een man in de trein. En in het bankje aan de andere kant van het gangpad, ter hoogte van het bankje van de man zat een oude vrouw. Heimelijk sloeg ze de man gade terwijl hij foto's van zichzelf en van het voorbijrazende landschap maakte. Ze onderdrukte de impuls om hem te vragen waarom hij dat deed, niet uit verlegenheid of zo, maar gewoon omdat ze zo ook wel kon zien dat hij het zelf evenmin wist.

owners manual

De Engelstalige gebruiksaanwijzing van de Forestcam is niet erg duidelijk, maar na een half uurtje prutsen is het me toch gelukt om de datum mee te fotograferen. Ook door een raam heen blijft de bewegingsdetector (die de zelfontspanner aan-stuurt) goed werken.

forestcam 2000

Zelfs als het waait en de camera door zijn geringe gewicht voortdurend heen en weer beweegt blijft de bewegingsdetectie van de Trust forestcam 2000 goed werken.

wildcams

Geïnspireerd door In Almost Every Picture No 3 heb ik een wildcam met bewegingsdetectie (Trust forestcam 2000, 29,99 bij de Aldi) gekocht. Hier de eerste resultaten.

Wildlife Photographer of the Year

Mijn eerste schreden op weg naar een mogelijke uitver-kiezing tot Wildlife Photographer of the Year 2009 heb ik vandaag gezet tijdens een bezoek aan het hertenkamp in het Wilhelminapark te Grouw. Voor niet-ingewijden; dit zijn damherten.