zwemdiploma A

Jelke moest vanmiddag om 2 uur afzwemmen in zwembad De Kûpe in Buitenpost. Het eerste diploma waar hij echt iets voor moest doen is binnen.

dus 's middags...

mocht hij spelen met zijn nieuwe e-pet

en 's avonds...

gingen we naar het Pannenkoekschip.

voorbereidingshandelingen

Mijn onderzoek naar het hert in de kitsch vordert gestaag. Voorlopig ben ik alleen nog maar bezig met het inventarise-ren en rubriceren van op Marktplaats aangeboden producten waarin het hert een rol speelt. Een enkele keer lijdt dat wel eens tot een aankoop, zoals deze reproductie (55x80cm) van een schilderij van een burlend edelhert en een hinde in een loofbos, dat de TNT hedenmiddag tijdens Jelke's middagpauze bezorgde en dat ik - toen hij weer naar school was - onverwijld in de achterkamer heb opgehangen. Alweer een voorbereidingshandeling op weg naar antwoorden op vragen omtrent de wijze waarop het hert zich - uiteraard buiten haar medeweten om - een plaats heeft weten te verwerven in onze (beeld)cultuur.

Ook dat nog!

Dhr. P. te L. schrijft ons: Ik heb bij de Poiesz in Ureterp champignons gekocht, die blijkens het houdbaarheidstempel nog minstens 900 jaar goed zullen blijven, maar na een week in de koelkast begonnen ze al bruin te worden. De verkoper zegt dat de champignons in de eerste honderd jaar ogenschijnlijk lijken te vergaan maar dat wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat er na circa 125 jaar duurzame revitalisatieprocessen op gang zullen komen, die de champignons nog zeker 800 jaar na het herstel geschikt zullen maken voor menselijke consumptie. Mijn gezonde verstand zegt dat dit lariekoek is, maar wie moet ik nou geloven de verkoper of mijn gezonde verstand?
Beste meneer P., wij hebben geen pasklare oplossing voor uw probleem, maar adviseren u en de verkoper om Metusalem-tabletten te gebruiken, die zijn voor een schappelijk prijsje verkrijgbaar bij de Trekpleister, en als uw champignons er over 150 jaar dan nog zo beroerd bijstaan dan kunt u (mits u beide trouw uw Metusalem-tabletten heeft ingenomen) in 2159 alsnog uw klacht over de kwaliteit van het product met de verkoper bespreken en samen naar een voor beide partijen bevredigende oplossing zoeken.

krachtig conserveringsmiddel

Bij de Poiesz in Ureterp verkopen ze champignons uit Polen, die mits op de juiste wijze bewaard nog minstens 992 jaar houdbaar zijn. Ik denk dat ik er maar een paar pallets van insla want als het zo doorgaat met de financiële crisis dan krijg ik over achtien jaar nog hooguit twee euro pensioen per maand uitgekeerd.

't Vrije Hert

Mijn voorkeur zou - hetgeen na het lezen van eerdere berichten op deze blog weinig verbazing meer zal wekken - uitgegaan zijn naar 't Vrije Hert maar desalniettemin kijk ik op vrijdagavond om 21:10 op Nederland 2 ook graag naar 't Vrije Schaep; een beetje campy en helemaal té seventies. Uit het blote hoofd even een citaat uit de aflevering van vanavond: "Ma ben je een beetje trots op me? Ach meid, zo trots als een aap met vijf lullen."

Jeff Buckley op visite

http://www.youtube.com/watch?v=AratTMGrHaQ

fotografie in opdracht

Na afloop van de fotoclubavond attendeerde Harm me op het uitzicht vanuit ons lokaal maar mijn foto's zijn vooral spiegelingen geworden die voor het overgrote deel ons lokaal in Parnas laten zien, waaruit eens te meer moge blijken dat ik voor opdrachtfotografie niet in de wieg ben gelegd.

mijn nieuwe hertenlampje

Via boekwinkeltjes.nl heb ik "Der Kitsch" van Gillo Dorfles gekocht. De komende tijd hoop ik daaruit hier het een en ander te citeren over Kitsch in het algemeen, het herten-motief in het bijzonder en daarnaast hoop ik ook nog vast te stellen wat mijzelf in Kitsch aanspreekt. Ik ben er gemaks-halve altijd maar vanuit gegaan dat kitsch zo (over the top) smakeloos is, dat het juist om die reden weer interessant wordt, maar misschien moet ik wel concluderen dat het hertenmotief mij rechtstreeks en zonder omwegen in het hart raakt. Dat ik over een uitermate goedkope smaak beschik en uitgerust ben met zodanig ongevoelige kunstzinnige smaakpapillen; dat hogere kunst voor mij altijd een gesloten boek zal blijven. Maar onvervaard te paard want waarom zou een mens vrezen dat hij zonder omwegen of reserves kan genieten van een porseleinen beeldje van een moederhert met haar kalfje.

joggers op it Selmien

jachttrofeeën

In Canada kun je vakanties boeken om je eigen hert te schieten en zoals men zich in Nederland met een grote snoek laat fotograferen ga je daar apetrots met je zelfgeschoten hert op de foto. Het komt op mij wat raar over, om zulke prachtige beesten voor de sport neer te knallen en dan met je slachtoffer op de foto te gaan maar misschien valt dat terug te voeren op culturele verschillen, al zou het mij niet verbazen dat er meer aan de hand is.

distanzstellung IV

De Mac bij Goutum

keukenkraan

Een week of vier heb ik de vervanging van onze lekkende keukenkraan weten uit te stellen maar vandaag heb ik 'm dan eindelijk met enige hulp van Werner vervangen door een nieuwe. Gedurende de vier uitstelweken was mij van verschillende kanten verzekerd dat het verwisselen van een keukenkraan een eenvoudig klusje zou zijn; gewoon de oude kraan losdraaien en de nieuwe weer vastdraaien; een kind zou bij wijze van spreken de was kunnen doen. Maar niets bleek (uiteraard) minder waar; flexibele slangen waren te kort en pasten niet op bestaande leidingen; het gat waar de flexibele slangen en de vastzetbout van de kraan doorheen moesten was te klein en leidingen bleken groter of kleiner dan ik op het oog had geschat en ga zo maar door. Uiteindelijk zijn we vandaag zes uur lang van stromend water verstoken geweest en zag ik mij vanwege tijdgebrek genoodzaakt om Jelke's zwemles afbellen en zat er 's avonds niets anders op dan met Jelke te gaan eten bij de Mac. Maar... we hebben een nieuwe keukenkraan!

sfeervol

Als een inpandige kerstboom op de dertiende dag van het nieuwe jaar symptomatisch is voor de gezelligheid van een mannenhuishouding, dan dreigt 2009 voor Jelke en mij wel een hééél sfeervol jaar te worden.

08:38

Een foto van de lucht boven de twee ganzen op mijn werk.

Had ik een barstende koppijn.

de jeugd van tegenwoordig

Jelke heeft zijn zakgeld (één hele euro) voor de allereerste keer in z'n leven geïnvesteerd in een (vijfde) staatslot. Zijn verwachtingen waren hooggespannen (volgens zijn meest pessimistische scenario zou hij na de trekking een Lego-trein van honderdveertig euro kunnen kopen, maar waarschijnlijker leek het hem dat hij met het prijzengeld heel Lego City in één keer zou kunnen aanschaffen.) Op zulke momenten blijkt het leven een keiharde leerschool, en dan vooral voor mij. Want Jelke's staatslot bleek na de trekking nog gewoon één euro zeventig waard te zijn (voor meneer dus nog altijd een winst van zeventig eurocent) maar ik schoot er - alsof het allemaal niets is - keihard één euro negentig bij in, het bedrag dat ik had moeten bijleggen om de aanschaf van een 'vijfje' met jackpot mogelijk te maken. En dan zijn er ook nog mensen die durven te beweren dat de jeugd van tegenwoordig het niet gemakkelijk heeft.

getuige

Vanmiddag nadat ik Jelke naar school had gebracht heb ik op het schoolplein een poos staan praten met een getuige van het ongeluk. De man had met zijn vrouw (de vrouw die riep: "bel de politie") zijn kinderen net van de Paulusschool opgehaald en zij moeten mij enkele sekonden voor het ongeluk gebeurde in hun auto gepasseerd zijn op weg naar de kruising. Vanuit hun auto waren zij getuige van het ongeval maar ze hebben ook maar een deel van de precieze toedracht kunnen waarnemen, vertelde hij. Toch wist hij veel te vertellen, dat ikzelf niet had gezien omdat ik met mijn rug naar het kruispunt stond terwijl ik een lampje van onze auto aan het verwisselen was. Ik heb - merkwaardig genoeg misschien - ook helemaal niets van het ongeluk gehoord of anderszins gemerkt terwijl het hemelsbreed toch niet veel verder dan vijfentwintig meter bij mij vandaan gebeurde. Mijn pogingen om informatie over de toedracht van het ongeluk te verzamelen zal de uitkomst ervan niet meer veranderen maar blijkbaar heeft een mens de behoefte om van ingrijpende gebeurtenissen een minitieuze reconstructie te maken in een uiterste poging om alsnog te begrijpen wat er precies gebeurd is. Wellicht kun je dat ook zien als een reflex-matige reactie van de hersenen om het onherroepelijke en het onberedeneerbare alsnog van een passende verklaring te voorzien.