vrijmarkt Leeuwarden 2009

Met de bouwput op het Zaailand leek het wat rustiger op de vrijmarkt dan in voorgaande jaren. (In de Prinsentuin was ook nog wat maar daar ben ik niet geweest.) Irma en Jelke hadden veel bekijks met Irma's nieuwe brommobiel, die van dak tot wieldoppen is beschilderd door Yby Potlatch.

brandnetel

Jelke heeft zich geprikt aan een brandnetel

welk blad

van welk plantje
ook alweer

kan de pijn verzachten

(alleen Irma weet zoiets)

het moet in de buurt staan
van de boosdoener
weten we nog
weegbree
denken we

maar hoe ziet dat eruit

op goed geluk
kiezen we een blaadje

het is vast niet het goeie

maakt ook niet uit

de pijn zal over

een paar minuten

hoe dan ook

toch vergeten zijn.

een reepje werkelijkheid

Een fototoestel neemt altijd maar een stuk. Een reep van het tafereel, een fractie van de tijd, een deel van de scherpte, een stuk uit het helderheid-contrast van een onderwerp, het beeld vanuit één oog/objectief, een interpretatie van de kleuren en tinten. En toch laat een foto vaak meer zien dan de werkelijkheid. Dit komt omdat de aandacht gefocust wordt op het beeld binnen deze keuzes en omdat de foto een stilstaand beeld is, zonder klank of geur. Ook hier is minder vaak meer.

(uit: Johan de Vos, Nerveuze pixels, 2009)

het weerbericht voor gisteren

Plaatselijk hagelstenen en in heel Nederland op grindtegels slecht drogende vaatdoekjes.

een nieuwe kabouter-waarneming

Gisteren weer één gezien. Het is met kabouters blijkbaar net als met schapen; als er één over de dam is...

eye to eye

Eye to eye is de titel van een fotoboek van Frans Lanting. Lanting deinst er niet voor terug om oog in oog met een in het wild levende chimpansee van nabij een haarscherp portret van deze mensaap te maken. Zelf schat ik mijn kansen in een lijf tot lijf gevecht met een chimp niet zo hoog in, daarom beperk ik mij maar tot oog-in-oog geflitste portretten van geiten en Guinese biggetjes op de kinderboerderij.

het vierde ei

Ruim honderd meter boven de aarde op een KPN communi-catietoren bij het Brabantse dorpje De Mortel broedt een slechtvalkenpaar. Het eerste van de vier eieren kwam gisteren uit en vandaag kropen er nog eens twee slecht-valken uit de dop. Als je live getuige wilt zijn van de 'ge-boorte' van het laatste kuiken dan zit er niets anders op dan morgen voor deze live webcam te blijven hangen tot de schaal van het vierde ei op eenzame hoogte breekt. Leve de webcam!

zonaanbidder

kabouter

Dat kabouters niet zouden bestaan of dat ze alleen 's nachts actief zouden zijn berust op een misverstand. Deze foto bewijst immers het tegendeel. Ik schrok natuurlijk toen hij vanmiddag in de tuin opdook en rende naar binnen om m'n camera te halen. Van de weeromstuit staat alleen z'n mutsje erop maar zelfs een overtuigde agnomist kan bij het zien van deze foto het bestaan van de kabouter niet meer ontkennen of marginaliseren tot wat nachtelijk gescharrel met kruiwagentjes in de bossen. Kabouters bestaan, zelfs op klaarlichte dag in de stad.

tussen de middag

een stuk of vier boterhammen

voor ons samen

met apenhagel

en frambozenjam

met twee glazen fruitdrank

en een 'plat eitje'

(Jelkiaans voor een gebakken ei)

zonnetje er bij

en dan gaan we samen brood eten in de tuin

mijn clubgenoten

Harms sandalen en de messcherp gestreken plooi in de pijpen van zijn lentebroek vormen samen een visueel spektakel, dat zijn weerga niet kent.

Hans P. alsof ie zo van de set van The Wild Bunch van Sam Peckinpah is gestapt.

De Moderne Amateur

Johan de Vos heeft net een nieuw boek uit over fotogafie: Nerveuze pixels, fotografie sinds 1999. Dat leek me een goede aanleiding om wat oude nummers van de Klik-Klak (het in 2004 ter ziele gegane analoge clubblad van fotoclub Leeuwarden, want de club kreeg een website) door te bladeren. Daarbij stuitte ik onder andere op tekeningen van Peter van Straaten waarbij ik in de nadagen van de analoge fotografie (ik denk in 2001) teksten had verzonnen. Die teksten waren toegespitst op het fotoclubleven en ander amateurfotografenleed. En opdat wij de analoge fotografie nimmer zulen vergeten heb ik er hier nu veertig online gezet.

(De jury van de jaarlijkse bondswedstrijd voor Nederlandse fotoclubs kent bronzen, zilveren of gouden stickers toe aan de in hun ogen beste foto's.)

(Het fotograferen van andermans ellende louter om het mooie plaatje is moeilijk uit te leggen)

(sommige clubgenoten bedrijven met bewonderenswaardig geduld vogelfotografie vanuit een camouflagetentje)

(De jury van de jaarlijks terugkerende landelijke bondswedstrijd voor fotoclubs kent bronzen, zilveren of gouden stickers toe aan de in hun ogen beste foto's.)

(A-fiap is een titel die een amateurfotograaf kan verwerven door mee te doen aan internationale wedstrijden en daar prijzen te winnen. Er schijnen amateurs te zijn die hun naam vergezeld laten gaan door deze titel op speciaal voor de gelegenheid gedrukt briefpapier)

(De uitslag van de Bondswedstrijd is binnen. Aan de wedstrijd doen doorgaans zo'n honderdvijftig fotoclubs mee)

(Meestal organiseren fotoclubs jaarlijks ook een wedstrijd voor eigen leden; de clubwedstrijd.)

(De winnaar van de clubwedstrijd van fotoclub Leeuwarden mag de Jan Huigens Bokaal voor een jaar op zijn schoorsteen-mantel zetten.)

(Doka; afkorting voor donkere kamer)

(Fotoclubs zijn van oudsher mannenbolwerken)

(Foto's zijn uiteraard belangrijk, maar ook het sociale aspect draagt in niet onbelangrijke mate bij aan het welvaren van een fotoclub)

(Blijkens verslagen uit die tijd werden in de jaren vijftig de als Donkere kamer-weduwen bestempelde vrouwen van clubleden tijdens de jaarlijkse feestavond, waarbij de aanhang ook aanwezig mocht zijn, soms in het zonnetje gezet middels een presentje; bv eau de cologne of dameszakdoekjes )