face off / geen gezicht

Een paar jaar geleden ben ik begonnen met zo nu en dan een foto te maken waarop het gezicht van een persoon verborgen bleef. Gewoon om te zien hoe dat er uit zou zien en of ik het mooi zou vinden. Onderhand heb ik zoveel van die foto's, dat ik er maar een blog voor heb gemaakt: http://www.hidden-face.blogspot.com/

sopje

Na vier of vijf feministische golven reken je nergens meer op maar het blijkt nog altijd te bestaan: een stralende vrouw met een sopje op een zonnige dag.

slotavond

Een blij gezicht tijdens de laatste avond van het fotoclub-seizoen. Vijf maanden zonder de goedbedoelde opbouwende kritiek van je clubgenoten, wie zou daar nu niet blij van worden.

jurk

mobieltje

De voorzitter toont de leden wat er tegenwoordig allemaal mogelijk is met een mobieltje. Slecht twee leden moesten tijdens deze demonstratie weggedragen worden met ademhalingsproblemen.

donkere kamer weduwe

Waar zijn de tijden gebleven dat een amateurfotograaf zichzelf 's weekends opsloot in de doka en z'n vrouw een donkere kamer weduwe werd genoemd.

Cuba Libre

Hier zie je dat ik soms op eigen initiatief de foto's van bevriende fotografen binnen ren, in een uiterste poging om te redden wat er te redden valt. (foto Henk Rijkeboer)

lente

De lente is blauw.

snel

De laatste tijd ben ik zo snel, dat het autofocussysteem van mijn compactcamera moeite heeft om me bij te houden.

gave

Er zit onmiskenbaar ontwikkeling in mijn fotografie maar toch schijn ik doorgaans de verkeerde kant uit te ontwikkelen als het om prijzen winnen gaat. Ik vind de foto's van grote fotografen als Lartique en Eggleston prachtig dus aan een algehele wansmaak kan het niet liggen, maar van deze foto zie ik de lol ook wel weer in. Misschien is dat een gave die je moet koesteren, maar wedstrijden win je er niet mee.

berg

Hier ben ik net wakker, na een schoonheidsslaapje op de camping (zonder resultaat zag ik later in de spiegel). Over mijn knieën heen zie ik nog net Irma's hoofd terwijl ze eten staat te koken. Van Johan van der Keuken ken ik ook zo'n foto. Bergen binnen/bergen buiten heet die foto. Daarom noem ik deze voortaan 'de Bakkeveense berg'.

O Superman

'O Superman' van Laurie Anderson zit al een tijdje in m'n hoofd. Pas toen ik deze foto zag begreep ik waarom.

sokkel

Bij de aanblik van een onoverzichtelijke verzameling bomen blokkeert mijn ontspanvinger volledig. Op zoek naar iets wat detoneert met de zuurstof producerende brei vond ik in de bossen bij Bakkeveen gelukkig nog een restje stam waarop ik mijn zoon met z'n fiets kon parkeren. Na het maken van de foto deed ik alsof ik hem was vergeten en vervolgde quasi-verstrooid mijn weg. Het duurde niet lang voor hij wel erg dwingend 'heit!' begon te roepen. Toen ben ik - mijn handen ten hemel geheven, ten teken dat ik verbijsterd was over mijn eigen domheid - weer teruggelopen en heb mijn zoon van zijn sokkel gelicht.

verstilde tijd

Tijdens een bezoek aan het Willem van Haren museum in Heerenveen zag ik dat een man (toen de in negentiende eeuwse kleding gehulde huisfotograaf even ging plassen) het koord dat de toegang tot de ouderwetse fotostudio moest verhinderen losmaakte en met een digitaal cameraatje een zelfportret van zichzelf met hoge hoed vervaardigde. Het zal wel iemand van de Cruijff-generatie zijn, die gaan altijd hun eigen weg.

haar

Nat en/of in de war haar is fotogeniek.

ontspanvertraging

Running from camera, is een site waarop foto's te zien zijn die gemaakt zijn met behulp van een op twee sekonden ingestelde zelfontspanner en waarbij de fotograaf in die korte tijd zover mogelijk van z'n camera probeert weg te rennen. Leek me de moeite van het proberen wel eens waard, maar mijn zelfontspanner kan alleen maar ontspannen met een vertraging van tien seconden, en dat is dus te lang, zeker met mijn conditie.

wachten

zweefvlieg

zweefvlieg 2

stilleven

Laatst op het werk met daar aanwezige spullen een stilleven neergezet op de tv-kast. De IKEA-giraffes na het maken van de foto weer teruggehangen. De rest zal nog wel zo staan.