ondertussen op Terschelling

hertenman

and the kitsch goes on

Nu het voorjaar in alle hevigheid is losgebarsten en de vogels in en op het prieel weer oorverdovend craqueléren, is mijn aandacht bijna ongemerkt verschoven van het hert naar een ander kitsch-fenomeen: de tuinkabouter. In het najaar richt ik de blik weer op het hert, maar tot die tijd mag dit edele dier wat mij betreft even rustig uit-burlen en grazen.

the (birth)day after

Otto Schönstein

Deze foto vond ik op Marktplaats en in eerste instantie dacht ik aan een niet-alledaags kiekje uit het familie-album van een Duitse soldaat. Maar bij de advertentie staat dat de foto is gemaakt door de Duitse oorlogscorrespondent Otto Schönstein. Dus voor propaganda-doeleinden neem ik aan, alhoewel er met een beetje goede wil nog wel een anti-oorlogs boodschap uit te halen valt. Als bijschrift had ik aan het volgende gedacht:

''...bitte, bitte, Herr Obersturmbahnführer."

"Aber nein Otto, du kannst ihm wirklich nicht behalten. Es ist Krieg verdammt noch mal!"

ondertussen op Terschelling

Terschelling. De Partij voor de Dieren probeert - na kritiek op de kranslegging - nu middels het organiseren van ludieke acties de jagers op het eiland om de tuin te leiden bij hun jacht op de drie nog resterende edelherten. Een persvoor-lichter van de politie laat weten, dat de politie deelname aan de zogenaamde edelhertenraces op de Boschplaat weliswaar niet kan verbieden maar ten zeerste ontraadt met het oog op de veiligheid van de deelnemers, waarvoor de sterke arm der wet niet meer zegt te kunnen instaan. Ook een woordvoerder van Staatsbosbeheer spreekt desgevraagd zijn afkeuring uit over de wilde acties van de Partij voor de Dieren, enerzijds omdat de eieren van de broedvogels letterlijk vertrapt worden door de massaal toestroomde deelnemers aan de races, anderzijds omdat de vogels op de Boschplaat midden in het broedseizoen door de commotie op grote schaal van de leg raken waardoor de vogelstand op Terschelling ernstig in de rode cijfers dreigt te geraken.

all the way from the Ustated Nights of America

In Almost Every Picture no. 3 van Erik Kessels and Tyler Whisnand lag vanochtend op de deurmat. Helemaal met de boot (denk ik) uit Millwood, enkele tientallen kilometers ten noorden van de stad New York gekomen, slechts om mij een plezier te doen.

ondertussen op Terschelling

ondertussen op Terschelling

trendwatcher

Op de overloop hangt sinds vanmiddag een hertenwand-kleed dat helemaal past in een heden ten dage heersende ecotrend, tenminste als ik interieurstylisten mag geloven. Als ik naar dat wandkleed kijk ben ik dus tegen wil en dank trendwatcher geworden.

Natte schapen

Martin Bril zat een paar weken geleden bij De Wereld Draait door en zei daar naar aanleiding van zijn tot boek gebund-elde stukjes over dieren, dat hij schapen in de regen ont-roerend vond. Na zo'n onbaatzuchtige bewering kun je bij mij niet meer stuk, ook al kraam je daarna alleen nog maar onzin uit (wat Bril overigens niet deed.) Zelf heb ik witte schapen in de sneeuw altijd prachtig gevonden. Bij het bekijken van nieuwjaarskaarten met foto's van schapen in de sneeuw had ik de schoonheid van het onderwerp eigenlijk alleen nog maar toegeschreven aan het landschap. Maar na het zien van een schilderij van Jelle Andela begreep ik dat niet het landschap (want slechts entourage) maar de schapen het onderwerp zijn (en niet slechts een accent in het landschap.) Herten in de sneeuw zijn trouwens ook van een grote schoonheid, maar ze halen het (moet ik tot mijn spijt bekennen) niet bij het visuele high key-spektakel van witte schapen in een winterlandschap.

over kitsch en interieurtrends

Zelfs na de aanschaf van een tweede boekje over kitsch (of misschien wel juíst na de aanschaf van een tweede boekje over kitsch: Kitsch Unedited, brieven en teksten van vrienden bijeenge-bracht door Jan Andriesse, begin ik steeds meer in te zien dat het begrip Kitsch lastig, zo niet onmogelijk met woorden te omsingelen valt. De meningen over wat kitsch is, zijn zo persoonlijk waardoor kitsch nog het meeste lijkt op een 'containerbegrip' (mooi woord.) Door de veelheid aan opvattingen heb ik de hoop opgegeven binnen die context nog aanknopingspunten te vinden, die enig licht zouden kunnen werpen op de populariteit van het hert en het hertenmotief. Ik denk dat kitsch wat mijzelf betreft in ieder geval iets te maken heeft met sentiment en dat begrip is (voor mij) onlosmakelijk verbonden met (voorbije) tijd. Het Edelhert, onafhankelijk orgaan van de Vereniging Het Edelhert, bevat in het winternummer van 2008 nog een aardig artikel geschreven door interieurstylist G. Jansen, dat wat meer vertelt over de uitstraling van het hert: "Wat mij in mijn werk enorm opvalt, is dat het hert zo enorm populair is geworden. Niet alleen als graag gezien dier in onze natuur, maar ook in de interieurs als gewei aan de muur. Was jarenlang het gewei als jachttrofee not done, tegenwoordig is een sierlijk hertengewei weer welkom in het interieur," schrijft hij. "De mensen," zo gaat hij verder, ''lijken op zoek naar eerlijkheid en puurheid. Als reactie op de globalisering valt er een zoektocht te bespeuren naar de eigen identiteit en tradities. Daarom zie je veel folklore, borduurpatronen, kaarslicht, en ook de koekoeksklok is weer helemaal terug van weggeweest. En ook: ''De hertengeweien en opgezette koppen zijn niet aan te slepen." En verder: ''een fraai hertengewei staat stoer. Het is op het moment een ware rage: spullen die iets gezelligs en zelfs iets kneuterigs uitstralen. Die rage past geheel in de retrotrend van dit moment. Naast de klassieke jachttrofee zijn er hertenkoppen van hout, van aardewerk of zelfs van plastic. Het past allemaal in de ecotrend. Het hert is op dit moment een enorme inspiratiebron: op geweivorm geïnspireerde kapstokken en vazen en kroonluchters gemaakt van geweien als ultieme vorm van natural look." Ik hoop niet dat G. Jansen mij kwalijk neemt dat ik nagenoeg zijn volledige artikel heb geciteerd en wil de interieurstilistische eigenschappen van het hert nog even kort samenvatten: eerlijk, puur, traditie, stoer, gezellig, kneuterig, retrotrend en ecotrend. Om vast te stellen welke eigenschappen daarbij specifiek voor het hert gelden zou ik willen voorstellen om ze toe te passen op de haas. Afgezien van 'stoer' kan ik eigenlijk alle andere eigenschappen van het hert bij de haas ook wel terugvinden, al moet ik daarbij wel aantekenen dat ik nog nooit een haas met een gewei heb gezien, laat staan een kroonluchter van hazenoren.

Wildlife Photographer of the Year

Mijn eerste schreden op weg naar een mogelijke uitver-kiezing tot Wildlife Photographer of the Year 2009 heb ik vandaag gezet tijdens een bezoek aan het hertenkamp in het Wilhelminapark te Grouw. Voor niet-ingewijden; dit zijn damherten.

als herten zich onbespied wanen

Deze foto's zijn afkomstig van wild-webcams. Toen ik ze zag moest ik weer denken aan een boek van Erik Kessels (met een tekst van Tyler Whisnand) waarin alleen maar foto's staan van inheems wild, gemaakt met een camera die is uitgerust met een bewegingsdetector. Een paar jaar geleden had ik dat boek al eens doorgebladerd bij een boekenstand op het Fotofestival in Naarden. En toen dacht ik: wel grappig, maar wat moet ik ermee. Sinds de 'herten-crisis' op Terschelling ben ik daar wat anders tegen aan gaan kijken. Herten zijn blijkbaar zo schuw dat je ze met een verdovingsgeweer, waarvoor je ze tot op een meter of vijftig moet naderen, nauwelijks neer kunt leggen. Alleen al dat gegeven maakt deze foto's bijzonder. Vanaf dit standpunt kan een mens normaalgesproken een in het wild levend hert niet observeren, laat staan fotograferen. We dringen op deze foto's binnen in een wereld die onze fysieke aanwezigheid niet verdraagt. Een sprookjeswereld, die wij niet in levende lijve maar slechts op plaatjes kunnen waarnemen. Dus ik als een haas naar de catalogus van KesselsKramer Publishing om 'In almost every picture 3' (want zo heet het boek) online te bestellen. Maar in plaats van de mogelijkheid om het boek (dat in mijn hoofd inmiddels de status van ''mag in geen enkele boekenkast ontbreken-boek'' had bereikt) aan te schaffen, las ik twee Engelse woordjes: 'sold out'. Hoe zou ik de slaap ooit (maar mijn eerste zorg ging vooral uit naar de naderende nacht) nog kunnen vatten, zolang ik woelend en draaiend zou worden gekweld door de gedachte dat de sprookjeswereld van het hert voor mij altijd een gesloten (lees: niet gekocht toen het nog kon) boek zou blijven.

In almost every picture 3

de wraak van het hert

de heren Mulder en Van Nieuwkerk bespreken de edelherten-crisis op Terschelling en de term fauna-vervalsing in 'De Wereld Draait Door'

http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/terugkijken.php?id=601&autostart=0

edelherten op Terschelling

HEE - Op Terschelling en daarbuiten is de nodige commotie ontstaan over het afschieten van een roedel edelherten. De tien dieren zijn in november als ‘kroeggrap' door enkele eilanders in de Terschellinger natuur uitgezet. De beesten zijn afkomstig van een hertenfokkerij op het vasteland en waren bedoeld voor de slacht. De gefokte dieren zijn onder valse voorwendselen gekocht en heimelijk naar het eiland gebracht en losgelaten. Dit is in strijd met de Flora en faunawet, stelt het ministerie van LNV. Herten komen van nature niet voor op Terschelling. Ze kunnen op het eiland schade aanrichten aan de kwetsbare natuur en ziektes overbrengen op het vee. Om die reden heeft de agrarische sector bij LNV, Staatsbosbeheer en de gemeente aangedrongen om ze zo snel mogelijk te verwijderen. Bovendien zijn er risico's voor de verkeersveiligheid, omdat de herten niet op een afgesloten terrein zitten zoals op de Veluwe en bij de Oostvaardersplassen. Aanvankelijk bestond bij het ministerie de voorkeur voor het vangen van de herten. Gespecialiseerde dierenartsen hebben de afgelopen tijd tevergeefs geprobeerd de dieren te verdoven om ze over te brengen naar het vasteland. Slecht één hert werd op deze manier gevangen. De rest van de herten is te schuw gebleken om van dichtbij (max. 50 m.) verdoofd te kunnen worden met een verdovingspijl. Schieten kan op veel grotere afstand.(tot 300 meter, las ik gisteren in de LC, red. NB) Voor minister Gerda Verburg van LNV staat voorop dat de overtreding van de Flora- en faunawet zo snel mogelijk ongedaan moet worden gemaakt De Partij voor de Dieren heeft boos gereageerd op de aanpak door LNV. De partij is een bezwaarschriftenactie gestart richting ministerie.
Minister Verburg heeft fel uitgehaald naar de daders van de illegale actie. "Voor iedereen zal duidelijk zijn dat dit allerminst grappig is. Je solt niet zo met edelherten en je laat ze ook niet zo maar los op andermans terrein. Burgemeester Jurrit Visser van Terschelling kan zich vinden in de aanpak van de minister. Visser stelt door nu niet in te grijpen, er op termijn grotere problemen komen met veel meer dierenleed. Onlangs belandde een door honden opgejaagd dier op het dak van een bunkerwoning en kwam vast te zitten. Bron: Jan Heuff
(Afkomstig van: www.vvvterschelling.nl / foto's her en der op internet gevonden)

er hoeft geen bloed te vloeien

www.3dSchieten.nl

Ruud van Empel over kitsch

RvE: ‘Kinderen zijn een onder-deel van de natuur, dat heb ik hiermee willen laten zien. Jonge mensen, jonge dieren, ze zijn altijd mooi om naar te kijken.’ (Dirk Koppes: Maar bij voor-beeld zo’n hertje dat tussen de boomstam-men en de paddestoelen huppelt, dat is toch kitsch?) RvE: ‘Welnee. Ik vind dat mooi, die stippen van het hert, de stippen op de bomen en de paddestoelen. Het hert in het bos is door de commercie tot een kitsch-symbool gemaakt. Als ik in het echt een hert tegenkom, is het gewoon een hert. Overigens wordt het woord kitsch helemaal verkeerd gebruikt. Oorspronkelijk ging het om een massaproduct, dat goedkoop werd verkocht, een surrogaat voor iets duur. Nu staat het synoniem voor slechte smaak. Maar wie kan bepalen wat slechte smaak is? Allemaal onzin.’