
een nieuwe kijker
De postbode heeft het pakketje maar in Jelke's hut neergezet. Op de pakketservice bon staat 'De zending is bezorgd in het tuinhuisje hoek tuin. Met vriendelijke groet, uw chauffeur A.' Ik ken A. wel en ooit hebben we afgesproken dat hij mijn op Marktplaats aangekochte troep (hertenschilderijen van twee tientjes en zo) wel onder het afdakje achter de tuindeur neer mag zetten, maar een kijker van 170 euro in een lekke hut aan de straatkant is andere koek. Eén stap over het vijftig centimeter hoge tuinmuurtje en hij is weg. Gelukkig staat ie er nog. Het mag dan geen Swarovski, Leitz of Zeiss kijker zijn maar nog nooit heb ik de Turkse Tortel op de schoorsteen van het huis van mijn hoogbejaarde buurvrouw zo scherp en gedetailleerd kunnen bekijken. Zelfs vogels schijnen zich aangetrokken te voelen tot mijn nieuwe aanwinst, want met mijn oude verrekijker zag ik vooral bladeren waarin ik met geen mogelijkheid het vogeltje kon ontdekken dat het hoogste lied floot, maar tijdens het testen van deze kijker landde de koolmees die ik al een paar dagen had gemist een paar meter bij mij vandaan pontificaal op de lekke voorband van Irma's fiets, die alweer een paar weken omgekeerd in de tuin staat omdat er aan de lopende lekke band complicaties optreden bij het plakken.