avondspits

Tijdens het rijden vanuit de auto met mijn zo nu en dan pauzerende schakelhand foto's gemaakt.

brildragende man in groene trui fotografeert een brief van Lucebert aan de geachte heer Feddema

Anne Feddema in Museum Belvédère

Als ik één had mogen meenemen had ik gekozen voor dit woeste winterlandschapje, ik ben nu eenmaal nogal sentimenteel aangelegd.

nog 99

mislukt

Ach, als ik iedere dag toch eens zo'n mooie mislukte foto zou kunnen maken

viking bestormt Leeuwarden

Ter gelegenheid van Jelke's afscheid van de kleuterschool zijn we naar het Pannekoekschip geweest.

Polaroid-sentiment

Het landschap ziet er uit alsof we door een werkstuk uit een knipselmuseum rijden. Boerderijen, bomen, hoogspannings-masten en kerktorens steken pikzwart en haarscherp af tegen een door de laagstaande zon helverlichte lucht. Jelke vist z'n rode polaroidje uit het dashboard en zet 'm op. Ik probeer 'tegenlicht' uit te leggen, maar twijfel of mijn educatieve inspanningen in vruchtbare aarde vallen. Dat brilletje heeft ie al hartstikke lang. Ik probeer terug te rekenen hoe lang, maar twijfel aan de uitkomst (sinds 2 mei 2002 zie ik later in een foto-album). Anticiperend op het jeugdsentiment van de toekomst parkeer ik de auto langs de weg en maak een paar foto's. Kunnen we later tegen elkaar zeggen: kijk, je allereerste zonnebril, die droeg je op 22 januari 2008 nog steeds. Weet je nog wel, dat was die keer dat we in de auto onderweg waren naar Sneek, omdat opa letterlijk van de ene op de andere dag hulpbehoevend was geworden omdat hij aan een nachtelijke val van de trap een gebroken pink en andere kwetsuren had overgehouden.

brug

Vijf maanden lang heeft hij mogen 'doorkleuteren' maar over vier dagdelen zal hij onverbiddelijk worden bevorderd tot middenbouwer. 'Ik denk dat ik er nog niet helemaal klaar voor ben,' deed hij twee weken geleden nog een uiterste poging om zijn kleuterbestaan verder te rekken.

grijze luchten

maar gelukkig heb ik de vakantiefoto's nog

badeend

stilleven met (veel) glas

Henk

kantine

Als je plaatsneemt in de kantine van de Veemarkthal in Utrecht is blijkens op de steunpilaren bevestigde bordjes een consumptie verplicht. Aan die keiharde eis hebben wij, zij het met tegenzin, voldaan door één van onze van huis meegebrachte boterhammen op te eten.

verzamelbeurs

zwemles

Ierse Pub

Jantien staat te pinnen maar op de foto is duidelijk te zien dat ze er met haar hoofd niet bij is; wespentaille gonst het daar onophoudelijk.

lijnen (mail van Jantien)

"Mijn ex-schoonmoeder zaliger (i.e. de moeder van mijn ex-man die dood is) was een knappe vrouw en misschien daardoor veel met haar uiterlijk bezig. Ze had diepzwart dik lang haar, een stel pronte borsten en een wespentaille. Over een ding was zij niet tevreden: haar jukbeenderen. Wat zij wilde waren van die mooie markante scherp gesneden gelaatstrekken, maar in plaats daarvan waren haar wangen rond en rozig, maar zeker niet markant. Het verhaal gaat dat zij in de trein van Amsterdam naar Hilversum, misschien daartoe aangezet door een charmante jongeman aan de overkant van het gangpad, de hele reis haar wangen ingezogen heeft gehouden, in de waan verkerend dat hierdoor haar jukbeenderen sterk geprononceerd uitstaken. Toen deze foto gemaakt werd wilde ik die illusie ook heel even hebben."

het einde van de kerstboom

rondje sloot

Tijdens Kyra's laatste 'rondje sloot' voor de nacht neurie ik vaker dan mij lief is 'samen een straatje om' (Rudi Carell). Ook 'Big City' (Tol Hanse) en 'Vijftien miljoen mensen' (?) zijn van die brainwashnummers die te pas en te onpas andere verheven gedachten in m'n hoofd naar de achtergrond weten te dringen.

nieuwjaarsochtend

Ooit hoopte ik dat ik een foto zou kunnen maken, die verder fotograferen overbodig zou maken. Inmiddels weet ik dat fo-tograferen is als onkruid wieden; er komt geen einde aan.