een vakantiegroet uit Rottevalle

een dagje Amsterdam

Eerst naar het Stedelijk Museum geslenterd, dat tijdelijk gehuisvest is in een slooppand aan de Oosterdokskade, en van daar (op verzoek van Henk) via de herdenkingsplaquette van Chet Baker aan de muur van het Prins Hendrik Hotel, naar de Beurs van Berlage gewandeld voor ons eigenlijke reisdoel de tentoonstelling 'Onze Auto's, een tochtje door de tijd.' Het boek bij de tentoonstelling viel wat tegen, daarom maar wat ansichtkaarten, reproducties van originele kaarten uit de verzameling van M. Carpedi, aangeschaft. Carpedi blijkt ook een website te hebben, die erg de moeite waard is. In een nieuw bericht zet ik straks wel een link naar die site met wat aantrekkelijke voorbeelden. Na twee kleine Amsterdamse Kwekkeboom kalfskroketten op toast (ze heten daar anders, maar de naam ben ik vergeten) in het café van de BvB, door de Bijenkorf (want het regende) naar de Slegte gelopen en toen via de Kalverstraat weer terug naar het CS, alwaar we ruim vijf uren na onze aankomst in Amsterdam weer energiek in de trein naar Deventer sprongen.

Persfoto's van de tentoonstelling. De Kever en de Mini waren er trouwens niet bij in de BvB. ' Klik hier voor de website van de tentoonstelling.

link M. Carpedi

Klik hier voor de website van M. Carpedi.

vakantie

en toen waren er nog vier

spoorloos

Zaterdagmiddag heb ik nog foto's van 'm gemaakt, maar toen ik woensdagmiddag op het werk kwam zaten er nog maar vier zwaluwen in het nest. Ik heb nog boven in de tl-armatuur gekeken en in de dozen met oud papier - schuin onder de tl-bak - gezocht, maar het kleinste zwaluwtje is nergens meer te vinden. Volgens collega Wouter worden dode zwaluwjongen door de ouders uit het nest verwijderd en dat moet haast wel zo zijn, tenzij z'n broertjes en/of zusjes nu boven op hem zitten.

luchtig toetje

Jelke heeft in de kringloopwinkel een vissendienblad gekocht. Vanavond serveerde hij daarop in de tuin een pak Friesche Vlag luchtig toetje. Het kassameisje van de Super de Boer sprak bij het scannen van het product haar verbazing uit over het geringe gewicht van een pak luchtig toetje, waarop ik snedig heb gereageerd: eigenlijk lusten we het ook helemaal niet, maar het scheelt wel sjouwen. In mijn ongeëvenaarde welbebeeldspraaktheid heb ik ook nog een pakkende titel voor dit berichtje bedacht. Normaalgesproken zou ik jullie daar niet mee lastig vallen, maar het is komkommertijd dus ga er maar eens goed voor zitten, daar komt ie: 'sardienblad'.

momenten van niets

Henri Cartier-Bresson, één van de grootste fotografen van de vorige eeuw, probeerde met zijn camera beslissende momenten (decisive moments) vast te leggen, terwijl ik al jarenlang voornamelijk grossier in 'indecisive moments.'

de Boerenzwaluwbode

Het kleinste boerenzwaluwjong ziet er uit als een oud en breekbaar mannetje met een paar toefjes haar op z'n hoofd. De andere vier worden steeds groter en bewegelijker. De angst neemt toe dat ik hier eerdaags een foto zal publiceren van een klein maar dapper vogeltje, dat door zijn grote broers en/of zussen uit het nest is gewroet. Als ik mijn ogen dicht doe kan ik hem al zien liggen op een vuilniszak of een oude krant onder het nest, temidden van de uitwerpselen.

Clarence

Het gerucht gaat dat Clarence Seedorf vlak voor het EK voor het Nederlands Elftal heeft bedankt omdat hij verbolgen zou zijn over het contract dat de KNVB met de Super de Boer winkelketen zou hebben afgesloten. Als wij Clarence confronteren met dit gerucht reageert hij duidelijk geëmotioneerd: "Eigenlijk wil ik er niets meer over zeggen, omdat ik de sfeer in de spelersgroep in de aanloop naar het WK in Zuid-Afrika niet wil bederven, maar dit wil ik er nog wel over kwijt: het Super de Boer incident was zeker niet dé reden voor mij om te bedanken voor oranje maar het was wel de druppel die de spreekwoordelijke emmer deed overlopen. Er was van te voren duidelijk met de KNVB afgesproken dat we in verband met lopende reclame-contracten niet groter mochten worden afgebeeld dan schaal 1:30. Maar toen ik m'n eigen poppetje onder ogen kreeg schrok ik me rot; ik was bijna levensgroot afgebeeld. Ik heb toen onmiddellijk de bondscoach gebeld, maar de boel kon niet meer teruggedraaid worden, zei hij. De rest is geschiedenis," aldus de aangeslagen voormalige penaltykiller van het Nederlands elftal.

ík heb er de kracht niet voor (Gordon of Joling, daar wil ik afwezen)

Maar Jelke wel. Hij kan ook geweldig aan een spijkerbroek hangen. Als je niet zegt dat ie los moet laten, hangt ie er de volgende dag nog aan.

Rafael van der Vaagt

tip

tip voor regenachtige zomerdagen: koop een bakje druiven. (foto Jelke)

honger

De eerste dagen uit het leven van een boerenzwaluw lijken, net als bij een mens, voornamelijk te worden doorgebracht met het wachten op voedsel (en slapen en poepen.) De kersverse zwaluwouders raken al wat minder onder de indruk van die gele bekjes die de godganse dag openstaan, want ze gaan gewoon weer slapen om een uur of half tien. Eén zwaluwjong is duidelijk kleiner dan de rest. Hij wordt wel gevoerd, maar vaak als laatste terwijl hij het langst (en naar mijn smaak het overtuigendst) met z'n opengesperde (maar kleinste) snaveltje zit te wachten tot hij gevoerd wordt. Zwaluwouders hebben blijkbaar andere ideeën over de overtuigingskracht van opengesperde snaveltjes dan mensen. De grote jongen kunnen volgens mij al zien, maar het kleinste reageert voornamelijk op licht en donker, want z'n bekje gaat steeds open als ik een foto met flitslicht maak. De grote vier hebben inmiddels (10 juli) ook al de kracht en het benul om netjes over de rand van het nest te poepen. Deze foto's dateren overigens van 7 juli. Volgende keer misschien al nieuws over de eerste vlieglessen en ongetwijfeld het laatste nieuws over het wel en wee van het kleinste boerenzwaluwjong in uw eigen Boerenzwaluwbode.