Wist u dat mijn fotoclubgenoten Albert en Hans spelen in de SIL-Harmonics; en dat ik daarom voor het eerst sinds jaren weer eens in de Gloppe was; en dat je dan mensen tegenkomt die je nog veel langer niet hebt gezien; en dat mijn goede vriend Henk minstens honderd cd's van Chet Baker heeft; en dat ik de aankondiging van de eerste SIL-sessie van het nieuwe seizoen in de Huis aan Huis grondig heb gelezen; en dat ik het nu volgende citaat uit het juryrapport van de Elly Ameling Prijs al bijna uit mijn hoofd kan opzeggen: 'Niemand kan zo mooi fluisteren op de trompet als Eric Vloeimans. Niemand kan zo omfloerst knetteren. Niemand kan zulke gave kraakjes en zulke pure noten blazen als hij.'; en dat ik heel lang geleden gedurende vier opeenvolgende jaren mijn verjaardagsfeest in het bovenzaaltje van de Brouwershoeck vierde, in dezelfde ruimte waar nu de SIL-sessies plaatsvinden; en dat ik die feestjes samen met Tejo organiseerde; en dat hij dan de plaatjes draaide en ik de uitnodigingen maakte; en dat ik eigenlijk geen idee heb waar deze opsomming toe moet leiden. Of het zou al moeten zijn om aan te tonen dat de relatie tussen mij en jazz betaat uit een uitermate minuscuul draadje.
