Geweldig vind ik het, hoe Jelke zich kan vermaken met een ogenschijnlijk zinloze bezigheid als het verzamelen van 'piepies', minuscuul kleine steentjes, die hij op straat vindt en in een boterhamzakje doet, dat hij tot een bolletje draait ter grote van een knikker, en dat hij het daar zo druk mee heeft dat hij geen tijd heeft om met mij en Kyra een rondje park te doen, en dat hij die 'piepies' dan later op een brievenweger gaat wegen en aan mij gaat vragen hoe zwaar ze zijn en of dat veel is.
