"Mijn ex-schoonmoeder zaliger (i.e. de moeder van mijn ex-man die dood is) was een knappe vrouw en misschien daardoor veel met haar uiterlijk bezig. Ze had diepzwart dik lang haar, een stel pronte borsten en een wespentaille. Over een ding was zij niet tevreden: haar jukbeenderen. Wat zij wilde waren van die mooie markante scherp gesneden gelaatstrekken, maar in plaats daarvan waren haar wangen rond en rozig, maar zeker niet markant. Het verhaal gaat dat zij in de trein van Amsterdam naar Hilversum, misschien daartoe aangezet door een charmante jongeman aan de overkant van het gangpad, de hele reis haar wangen ingezogen heeft gehouden, in de waan verkerend dat hierdoor haar jukbeenderen sterk geprononceerd uitstaken. Toen deze foto gemaakt werd wilde ik die illusie ook heel even hebben."
