Sinds vandaag staat The democratic Forest van William Eggleston, dankzij Internet, dan eindelijk in mijn boekenkast. Jaren geleden (minstens vijftien) was ik dat boek al eens tegengekomen bij De Slegte in Groningen, maar toen heb ik het (er waren zelfs twee exemplaren) laten staan vanwege de prijs. Stom natuurlijk, vooral als later blijkt dat je het nooit weer ergens tegenkomt. Jelke was zo vriendelijk om het pakje afkomstig uit Duitsland in ontvangst te nemen en begon van een deel van het verpakkingsmateriaal gelijk een pippi-pruik te fabriceren. In het nawoord van The Democratic Forest schrijft Eggleston: "I left the car and walked into the dead leaves off the road. it was one of those occasions when there was no picture there. It seemed like nothing, but of course there was something for someone out there. I started forcing myself to take pictures of the earth, where it had been eroded thirty or forty feet from the road. There were a few weeds." Later zegt Eggleston tegen vrienden dat hij 'democratisch' gefotografeerd heeft. De prachtige toonschaal en de afgewogen composities van Eggleston haal ik van z'n lang zal ze leven niet, maar fotograferen als er niet echt een aanleiding voor is, dat kun je aan mij wel overlaten. Ik zou bijna willen zeggen ik doe niet anders.
