een dodelijk ongeluk in de straat

Terwijl ik vanmiddag iets na half vier op de parkeerplaats naast ons huis bezig was een kapotte koplamp van de auto te vervangen schreeuwde een vrouw vanaf het kruispunt naar mij ''Bel de politie!" Ik liep naar het kruispunt om te kijken wat er aan de hand was en zag een auto twintig meter voorbij het kruispunt enigszins dwars op de weg staan en daarnaast lag een fiets. Een voorbijganger stond al te bellen en bijna gelijktijdig zag ik dat de auto werd verplaatst en dat het slachtoffer er onder bleek te liggen. Ik liep erheen en zag dat haar voet bij de enkel was afgebroken en dat er een plasje bloed bij haar hoofd lag. Een man in een militair uniform probeerde contact met haar te maken. Ik rende naar huis om dekens te halen en legde die over haar heen. Bijna gelijktijdig arriveerde de politie en al gauw begon men de vrouw van naar schatting een jaar of vijfenzestig te reanimeren. Niet veel later arriveerden ambulances en werd het kruispunt afgezet met roodwitte linten om een landing van de traumahelikopter eventueel mogelijk te maken. Jelke was inmiddels tv gaan kijken om zich af te sluiten voor alle hektiek nabij het kruispunt. Het leek mij het beste om voor de afleiding toch maar 'gewoon' met hem naar zwemles te gaan. En acht minuten later dan gewoonlijk plofte hij in het zwembad. Toen we thuiskwamen reden er al weer auto's over het kruispunt. Er stonden nog wel een paar mensen, waaronder Irma, te praten. Ze was zich bij thuiskomst uit haar werk rotgeschrokken omdat ze de dekens die over een paaltje waren neergelegd had herkend. De nog aanwezige politie had haar gerust gesteld. Irma vertelde dat de vrouw - zoals ik al had gevreesd ondanks reanimatiepogingen - was overleden. Toch blijft het maar moeilijk te begrijpen dat een mens op klaarlichte dag (misschien op weg naar de buurtsuper of de buurtkapper) op zo'n onnozele manier uit het leven weggerukt kan worden. Over het plasje bloed dat uit het hoofd van de vrouw was gestroomd strooide men zand. 's Nachts na de fotoclub heb ik er een foto van gemaakt. Het laatste tastbare bewijs van het drama dat zich eerder die dag op die plaats had afgespeeld. Een dag later was er al bijna niets meer van te zien.