een ontstoken slijmbeursfoto vanuit mijn woonkamer, 9 maart 2010, 16:04

Henk vertelde eens van een man, die - vanwege een fysieke beperking, als ik me goed herinner - louter foto's vanuit een kamer van zijn flat maakte. Ingegeven door een ontstoken slijmbeurs in mijn schouder heb ik me vandaag een beetje proberen in te leven in de fotografische beperkingen van die man. Met de nadruk op 'een beetje' en dus zonder noemenswaardig resultaat. Maar ik kan me goed voorstellen dat een verblijf van een week met je camera in een kamer met één venster - tot aanzienlijk veelzeggender resultaten zou kunnen leiden. In dergelijke situaties denk ik dat vogels zich - als symbool van de vrijheid - nogal op zullen dringen als onderwerp, maar bij gebrek aan vogels zal waarschijnlijk alles dat verandert of beweegt in je beperkte blikveld de moeite van het vastleggen waard lijken, al was het alleen maar het draaien van de aarde om haar as en de gevolgen daarvan voor de stand van de zon ten opzichte van je uitzicht.

Eén mens met een camera, een pen en een stapel papier, 7 x 24 uur opgesloten in een kamer; met één venster, een gevulde koelkast, een gasstel, een wc, een douche en een bed.

Zou dat - in navolging van het programma van Wilfried de Jong '24 uur met..' - een concept kunnen zijn voor een nieuw dertig minuten durend tv-programma van John de Mol?

En ben ik nu zo dom geweest zijn om een succesformule gratis en voor niets aan de openbaarheid prijs te geven?

Of zou John de Mol mijn blog niet lezen?