de tegeltjesbrug bij Gytsjerk

Vandaag ben op ik mijn jaren zeventig Juncker Maxinette meidenfiets van Leeuwarden naar Gytsjerk (en weer terug) gefietst. Uiteraard zonder versnellingen en zonder fietshelm, want dergelijke voorzieningen zijn bij de snelheden die ik op een rijwiel pleeg te halen totaal overbodig. Op de heenweg kwamen mij opvallend veel fietsers tegemoet. Bij navraag aan een groepje rondhandende pubers bleek dat het hier om Elfstedentocht-fietsers ging. Een weinig opbeurende gewaarwording want ik realiseerde me dat mijn fietstocht naar Gytsjerk (11 km) prestatie-technisch gesproken in het niet viel bij de tweehonderd kilometer die het mij tegemoetkomende verkeer in de kuiten had. Niet lang voor ik Gytsjerk triomfantelijk zou binnenrijden stuitte ik op de min of meer bekende Elfsteden-tegeltjesbrug, die tot mijn verwondering aanzienlijk dichter bij Gytsjerk ligt dan bij Burdaard.

In de namiddag aanvaardde ik de terugtocht. Net als op de heenweg belette sluierbewolking de zon om het landschap fotogeniek te verlichten. Terwijl ik in de weilanden nabij Lekkum met weinig succes een reiger probeerde te fotograferen werd ik door een vrouw op een motor op de schouder getikt. Ze droeg een groen-fluorescerend hesje waarop te lezen stond dat ze de functie van 'verkeersregelaar' bekleedde. 'Tinke jo d'r om,' zei ze. Wat ze precies bedoelde begreep ik enkele sekonden later toen ik werd gepasseerd door een sliert van naar schatting tweehonderd elfsteden Solex-rijders.