Er zat een man in de trein. En in het bankje aan de andere kant van het gangpad, ter hoogte van het bankje van de man zat een oude vrouw. Heimelijk sloeg ze de man gade terwijl hij foto's van zichzelf en van het voorbijrazende landschap maakte. Ze onderdrukte de impuls om hem te vragen waarom hij dat deed, niet uit verlegenheid of zo, maar gewoon omdat ze zo ook wel kon zien dat hij het zelf evenmin wist.
