Als ik Jelke zo stijlvol de helling van de babypiste zie afdalen, word ik weer herinnerd aan mijn eigen roemruchte sportverleden: 's nachts er uit voor een live-uitzending van een gevecht tussen Ali en Frazier; hele weekenden voor de tv om naar het schaatsen te kijken met het paginagrote wedstrijdschema uit de Leeuwarder Courant op schoot; een vakantie in Norg onderbrekend om bij familie de wk finale van '74 in kleur te kunnen zien, ieder jaar opnieuw de Tour drie weken lang op de radio, Wimbledon en ga zo maar door. Ondanks al deze sportieve bagage hoop ik toch dat Jelke de aanleg van Irma's kant erft, want aan mijn kant ontbreekt het al generaties lang aan een echte winnaar's mentaliteit.
