Irma heeft straks een etentje met collega's en kamt na het douchen haar haar, terwijl Jelke op de voorgrond een beetje verdrietig loopt te zijn over het aanstaande vertrek van z'n moeder. Terzelfder tijd sjok ik met een geladen camera door de kamer om de laatste vier foto's van een rolletje van zesendertig weg te schieten. Dan gebeurt er iets merkwaardigs, want juist op het moment dat ik mijn beide interactiërende huisgenoten als mogelijk onderwerp heb verworpen en ter linkerzijde wil passeren, slaat mijn rechterwijsvinger aan het fotograferen. Ziehier het resultaat: de ultieme verbeelding van een moment van niks.
