De verjaardagen zijn weer gevierd maar deze en andere verjaardagskaarten zullen nog geruime tijd door ons huis zwerven. Eerst zullen ze nog een poosje op kasten en schoorsteenmantels staan tot ze op een vaag stapeltje belanden, waar ze bedolven zullen raken onder kranten en andere post, waarna ze op een goeie dag gewoon verdwenen zullen zijn. Opgelost in het niets maar waarschijnlijk nog niet voorgoed uit ons leven. Want de kans is groot dat ze voortleven in een van Jelke's dozen met speelgoed, tussen tekeningen en andere papieren. Bij het opruimen kom ik ze dan weer tegen. Een triest weerzien, want een tastbaarder bewijs voor vergankelijkheid dan een verjaardagskaart die je maanden geleden hebt ontvangen bestaat bijna niet.
