Achttien jaar amateurfotograaf en dan nog geen rekening kunnen houden met de zoekerparallax. Hoe hardleers kan een mens zijn? Je weet dat door het hoogteverschil tussen de zoeker en het objectief van dichtbijgelegen objecten een stukje van de bovenkant wordt afgesneden en dat er aan de onderkant een stukje bijkomt, maar toch vergeet je dat in het midden de boel dan ook een beetje verschuift, waardoor op deze foto Jelke's ogen ontbreken. Levert altijd wel aandoenlijke foto's op: parallax, bedoel ik. Met van die hele of half afgesneden hoofden van familieleden tijdens een dagje uit of een vakantie. Mijn moeder heeft helemaal niks met technische apparaten maar het zou mij niet verbazen, dat er ook vrouwen zijn, die - laten we zeggen, dertig jaar geleden - eens een foto mochten maken en daarbij slachtoffer werden van de zoekerparallax, en daarom voortaan het fotograferen maar weer aan vader moesten over laten, omdat ze niet goed door het zoekertje konden kijken. Het zou mij niet verbazen!
