Ik meende met de de voortgang van mijn vogelfotografie op een driesprong (zie eerste bericht) te zijn aanbeland, maar naarmate ik langer nadenk over deze materie ontdek ik nieuwe mogelijkheden om weerbarstige vogels om de tuin te leiden. Inmiddels sta ik al op een punt waar minstens negen wegen samenkomen. De vierde weg die kan worden bewandeld is die van de misleiding; je doet alsof je niet geïnteresseerd bent in de vogel, maar in iets op de achtergrond of in de onmiddellijke nabijheid van de vogel. Vogels begrijpen daar niets van en zullen verontwaardigd (want het zijn ijdeltuiten) en niet-begrijpend in de lens van je camera staren. Dan hebben we natuurlijk nog levenloze vogels in twee variaties: ontzielde lichamen (vijf) en namaakvogels (zes). Zelfs een clown met een camera kan van deze groep foto's maken. In het verlengde van de groep levenloze vogels moet de groep slapende vogels (zeven) genoemd worden en ook de groep met de verzorging van hun verenpak bezig zijnde vogels (acht) mag hier niet onvermeld blijven. Vogels zijn wat dat betreft net mensen, ze kunnen onmogelijk de hele dag op hun qui vive zijn. Dan hebben we natuurlijk ook nog de vluchtende vogels (negen), een specialisme dat veel ruimte laat voor toevalstreffers. Mochten er geen vluchtende vogels voor handen zijn, dan kun je bv. door het maken van harde geluiden of onverhoede bewegingen de vogel verontrusten en laten opvliegen: altijd prijs. De tiende en laatste mogelijkheid, die ik hier bespreek is er één waarbij we vogels met voedsel gaan lokken. Bij deze methode kunnen broodkruimels goede diensten bewijzen. Tip: stel alvast scherp op de uitgestrooide broodkruimel, dan is de snavel in ieder geval scherp als de vogel toehapt. Hiermee komt een (voorlopig) einde aan deze korte cursus vogelfotografie. Succes! (volgend bericht)
