Kijk dat vind ik nou zo leuk aan een natuurkampeerterrein; je hebt in de wasruimte van die handige haakjes om je tube tandpasta in op te hangen. Het neerleggen van een tube op een wastafel produceert toch een aantal millibellen geluid en omdat iedereen op deze camping voor z'n rust komt is het maar een kleine moeite om daar met het ophangen van je tube tandpasta een kleine bijdrage aan te leveren. Op een ochtend na het poepen, terwijl ik het pad naar het washok afliep sprak ik met een biologie-leraar in ruste die zijn kampement niet ver van de wasruimte had opgeslagen. Eigenlijk was het meer zo dat hij sprak en ik geheel tegen mijn gewoonte in alleen maar op gezette tijden hoefde te knikken. Hij vertelde dat hij iedere nacht werd gestoord in zijn slaap door het wrijvingsgeluid dat ontstaat als iemand z'n tube in een haakje schuift. Om medekampeerders geen overlast te bezorgen had hij daarom maar besloten om tijdens de vakantie het tandenpoetsen helemaal achterwege te laten. Om vervolgens te voorkomen dat medekampeerders overlast van zijn onfrisse adem zouden ondervinden, zorgde hij er voor dat hij altijd tegen de wind in sprak en bij windstil weer sprak hij in zijn baard. Tenslotte gaf hij nog een paar andere geluidsbeperkende campingtips ten beste en beeindigde zijn monoloog even abrupt als die was begonnen met een minzaam knikje en vervolgde zijn weg. Ik draaide me om en zag nog net hoe hij geluidloos en licht verend op zijn Air-Nikes naar het wasgebouw liep en daar struikelend over de drempel naar binnenviel omdat zijn baard door een windvlaag in zijn gezicht werd geblazen.
