Naar schatting vijfendertig jaar geleden kreeg ik deze kabouter van Dikkie van der Wal (misschien ook wel geruild tegen voetbalplaatjes, dat weet ik niet meer). Volgens mij zat er toen geen kettinkje aan, maar dat kan ik er later zelf ook wel afgehaald hebben. Hoe dan ook, ergens in de jaren tachtig heeft diezelfde kabouter (afkomstig uit een Ferrero chocolade-ei, weet ik inmiddels) met behulp van een sleutelring een tijdlang aan de rits van m'n jas gehangen, maar toen het draag-oog op z'n puntmuts finaal doorgesleten was, heb ik 'm aan de kant gelegd en ben 'm vervolgens uit het oog verloren. Ik was het kaboutertje dan eigenlijk ook al min of meer vergeten toen ik 'm, twee of drie jaar geleden, tijdens een zomervakantie op Terschelling weer tegenkwam op de rommelmarkt van de kerk in Hoorn. Daar heb ik 'm weer aangeschaft (voor slechts tien cent) en aan Jelke gegeven, die 'm vorig jaar op zijn beurt wel weer wilde afstaan om aan de sleutelbos van de caravan te hangen. Op dit moment hangt dat sleutelbosje met die kabouter aan een spijker bij de achterdeur en daarmee lijkt het verhaaltje uit maar schijn bedriegt want vorige maand heb ik een letterbak die al een paar jaar op zolder stond (niet zo'n jaren zeventig namaakding maar een echte lade, die in de drukkerij nog dienst heeft gedaan om loden letters in op te bergen) in de huiskamer opgehangen en daar moest ook weer zo'n kabouter in, maar natuurlijk niet de kabouter die al aan de caravansleutelbos hing, dus moest ik op zoek naar nog een exemplaar. Via marktplaats vond ik er vorige maand nog één (voor de letterbak) en vandaag op de Verzamelbeurs in Utrecht hing er nog één ergens aan een lijntje in een kraam en die heb ik weer aan Jelke gegeven, en daarmee is het jachtseizoen op de drie-en-een-halve centimeter grote kabouters wat mij betreft weer gesloten. Althans voorlopig, want ik sluit niet uit dat er in de toekomst - als er weer een draagoogje doorslijt of Jelke zijn exemplaar verliest - weer stevig jacht gemaakt gaat worden op deze kleine Ferrero-mannetjes.
