Jelke vindt er geen knal aan om verkleed en/of geschminkt naar school te gaan. Daar kan hij niks aan doen want dat is genetisch bepaald, want ik vind er ook niks aan. Vervuld van medelijden zwaaide ik hem dan ook uit toen hij vanmorgen verkleed als piraat naar school ging en des te opgeluchter was ik toen hij bij thuiskomst meldde dat het niet was tegengevallen, vooral ook omdat de kinderen uit zijn klas in hem onmiddelijk een piraat hadden herkend. Dat zijn opluchting niet gespeeld was, merkte ik 's middags toen hij na het brood eten weer naar school ging en zelf vroeg om zijn piraten-cap. Ook de manier waarop hij poseerde voor deze foto sterkte mij in de opvatting, dat hij een beetje was gegroeid in zijn rol als piraat.
