Martin Bril zat een paar weken geleden bij De Wereld Draait door en zei daar naar aanleiding van zijn tot boek gebund-elde stukjes over dieren, dat hij schapen in de regen ont-roerend vond. Na zo'n onbaatzuchtige bewering kun je bij mij niet meer stuk, ook al kraam je daarna alleen nog maar onzin uit (wat Bril overigens niet deed.) Zelf heb ik witte schapen in de sneeuw altijd prachtig gevonden. Bij het bekijken van nieuwjaarskaarten met foto's van schapen in de sneeuw had ik de schoonheid van het onderwerp eigenlijk alleen nog maar toegeschreven aan het landschap. Maar na het zien van een schilderij van Jelle Andela begreep ik dat niet het landschap (want slechts entourage) maar de schapen het onderwerp zijn (en niet slechts een accent in het landschap.) Herten in de sneeuw zijn trouwens ook van een grote schoonheid, maar ze halen het (moet ik tot mijn spijt bekennen) niet bij het visuele high key-spektakel van witte schapen in een winterlandschap.
